Veire tanben : tòr

Occitan

Del latin tŭrris

/ˈtuɾ/

tor

Nom comun

tor (lengadocian) , (gascon) ; femenin

(Arquitectura) Construccion pus nauta que larga, facha per protegir una vila o un castèl, per agachar a una granda distància.
- Las faciadas, amb lors portals sens timpans, an d'arcs de vòlta rics e las arcaduras que los enquadran son somptuosament escrinceladas; las tors, de nautor mejana, son de còps coronadas de còns de pèiras imbricadas. «L'arquitectura», (Miquèu Gonin).
(escacs) Pèça del jòc d’escacs, de la forma de la quita construccion, podent se desplaçar orizontalament e verticalament e situada a}l jòc començar dins los cantons de l’escaquièr.