argila

Occitan

Etimologia

Del latin, manlevat al grèc ancian ἄργιλλος « argila », de ἀργός « blanc ».

Prononciacion

/aɾˈd͡ʒilo̞/, /aɾˈd͡ʒilo̞/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « argila »

Sillabas

ar|gi|la

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
argila	argilas
[aɾˈd͡ʒilo̞]	[aɾˈd͡ʒilo̞s]

argila (lengadocian) , femenin

D’argila

Un topin d’argila

1. (Mineralogia) Mineral se presentant sota la forma d’una polvera sovent fòrça fina. Mesclat amb d’aiga fòrma una tèrra suava al tocar, malleabla e plastica. Es compausada subretot de silicat e d’aluminosilicats. Mai sovent es blanquinosa, mas amb de sals metallic pòt venir colorada (roja, iranja, verda, etc.).
   • Lo fons del riu èra doç. Res que de tèrra d’argila, sens cap de ròc. «Lo libre de Catòia», (Joan Bodon), 1966
   1. (Par extension) Matèria qu’òm fa cóser per realizar de terralhas, molon, …
      • De jaces d’argila permeton la fabricacion de bricas emplegadas per far l'enquadrament dels alandaments e los angles de l'ostal. «L'arquitectura», Miquèu Gonin, 2011
   2. (petrografia) Ròca clastica mòbla compausada al mens 50 % del quite material.
2. (Sens figurat) Matèria que lo còrs uman es modelat.
   • Mas i a quicom mai : son pas d'una mena diferenta dels gauchistas de Nanterra : se prenon per dieu lo paire a la debuta de la " Genèsi ". Li manca pas que l’argila dins las mans. An tot dins la tèsta. «Lo riu d'Adriana», Jaume Landièr, 2001

Variantas dialectalas

• argela (lengadocian, gascon)
• argèla (gascon)
• argiela (provençau)

Sinonims

• tèrra grassa

argila dels terralhièrs e malonièrs

• bard
• grèsa

Parents

• argilacèu
• argilós
• argilièra
• argilifèr
• argilifòrme
• argilizar
• argilocalcari
• argilogresós
• argilosiliciós
• argiloïd
• argilolit
• argilositat

Mots aparentats

• tèrrafòrt
• tèrra hòrt

Locucions derivadas

• colós dels pés d’argila
• tauleta d’argila

Traduccions

alemand: Lehm (de), Tonerde (de), Ton (de) anglés: clay (en), argil (en) basc: buztina (eu) catalan: argila (ca)

catalan: arcilla (ca) francés: argile (fr) italian: argilla (it) portugués: argila (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin, manlevat al grèc ancian ἄργιλλος « argila », de ἀργός « blanc ».

Prononciacion

oriental /ərˈʒiɫə/, /ərˈʒiɫə/, occidental /aɾˈd͡ʒiɫa/, /aɾˈd͡ʒiɫa/

Sillabas

ar|gi|la

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
argila	argiles

argila femenin

1. argila ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin, manlevat al grèc ancian ἄργιλλος « argila », de ἀργός « blanc ».

Prononciacion

Portugal /ɐɾˈʒilɐ/, /ɐɾˈʒilɐ/

Brasil /aɦˈʒilɐ/, /aɦˈʒilɐ/, /aɾˈʒilə/, /aɾˈʒilə/

Sillabas

ar|gi|la

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
argila	argilas

argila femenin

1. argila ^(oc)